In de roes van de Merlenblues

Zondagochtend 12 september en de Van Merlenstraat is al in rep en roer. De straat wordt geveegd, bewoners versieren de straat met kleurige linten en de spelletjes worden klaar gezet. De mensen worden naar buiten gelokt en voor hun huisdeur door Clemens van 67A op de foto gezet. Tafels en stoelen komen op straat te staan en afwachtend neemt men plaats.

Om 14:00 uur verklaart de burgemeester (nr. 116) van de straat het feest voor geopend. Dan volgt de première van het van Merlenlied, speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerd. De stemmen klinken nog wat onwennig maar daar moeten de Wuppies van Anneke nr. 91) verandering in brengen. Alle Merlenstraters krijgen een Wuppie waar hun huisnummer op staat zodat men elkaar wat beter kan plaatsen en leren kennen.
De tafels zijn rijkelijk gevuld met heerlijke hapjes en iedereen mag aanschuiven. Verder zijn er allerlei activiteiten te doen voor jong en oud. Rond 14:30 uur springt Jolanda, aerobic lerares van Dansschool K'dans, naar voren om de straat wat in beweging te krijgen. Nu is de straat los en kan het feest echt beginnen.
Op het schoolplein verschijnt een idyllisch tafereeltje van vier buurtbewoners die samen het van Merlenquartet vormen. Barbershopliedjes uit de jaren ’20 klinken meerstemmig over het plein. Erik van 110 leest in de pauze een paar smartlappen voor en kijkt tevreden terug op het zingen: “We waren benauwd dat het niet te horen zou zijn maar dat was het wel want we zagen een hoop blije gezichten.”
Terwijl de ouderen staan te zwijmelen op het plein vermaken de kinderen zich met de vele spelletjes. Semme (4 jaar, nr. 79) heeft er ook van genoten: “Het was leuk omdat er twee skippyballen waren en een grote glijbaan. En ik zag zelfs een glijbaantje waarmee je in een tentje kon glijden. Ik heb ook naar de muziek van kwak kwak geluisterd, ook heel leuk.” Want aan het eind van de middag verschijnt een gitarist die de kinderen vermaakt met mooie liedjes. Pier Bis genoot met zijn gitaar: “Ik vond het heerlijk, mijn hart is verwarmd. Ik heb nog nooit zulke kinderen gehad die zo goed kwak kwak konden zingen. Zij zouden zo doorkunnen naar de Krielkikkers in Talassië.”
Tijdens de stoepkrijtwedstrijd en het touwtrekken liepen de spanningen hoog op in de Van Merlenstraat. Maar Larissa (6 jaar, nr. 89) heeft het in ieder geval overleefd: “Ik vond het leuk omdat er een springkussen was en omdat ik de stoepkrijtwedstrijd gewonnen heb.”
Inmiddels is de Van Merlenstraat verandert in één grote borreltafel. Mevrouw Urich van 120 heeft het naar haar zin: “Ik vind het gezellig, vooral omdat je mensen leert kennen. Want we wonen hier nu 17 jaar en die mensen van daarachter en boven die school die kende ik zelfs niet.” Om 18:00 uur is iedereen welkom in de Que Pasa waar heerlijke tapa’s klaar staan. Geïnspireerd door de Spaanse sfeer begint de gitarist weer te spelen en al gauw zingen velen met hem mee. Het eten van Que Pasa wordt zeer gewaardeerd door Thijs van 93: “Zo’n dag schept een band en ik vind het erg leuk dat restaurant Que Pasa dit zo aanbiedt.” Tanja komt uit een dorp en voelt zich nu helemaal thuis in de Van Merlenstraat: “Dit is helemaal gaaf, heel erg bijzonder. Ik heb niet het idee dat ik hier in Den Haag ben. Dit is alsof ik in een dorp ben.”
Rineke Kop (67a) geeft schildercursussen in de school. “Ik wilde die cursussen een beetje promoten en ben bij een paar mensen binnen geweest. Het was een leuke beleving maar uiteindelijk heb ik maar één cursus aangeboden! ”
Ook de ochtend fotograaf is tevreden: “ Het is een verrijking het gevoel te hebben dat je meer gemeenschappelijke doelen hebt dan je verwacht. Want als de saamhorigheid groter is kan je meer ondernemen. Ik heb foto’s gemaakt van mensen voor hun huis terwijl zij er niet op gekleed waren. Heel leuk om mee te maken!”
Met de buik vol van Que Pasa gaat de Van Merlenstraat de straat weer op. Het is tijd voor de afsluiting met het Van Merlenlied. De samenzang klinkt nu al veel overtuigender dan vanochtend. Nadat Andries (nr. 91) wordt bedankt voor de organisatie is het feest officieel afgelopen. Drie buurvrouwen lijken daar echter anders over te denken. In bruidsjurken komen zij de straat op en weldra staan twee echtparen hartstochtelijk te dansen.
Onze gitarist uit de Obrechtstraat kan er ook geen genoeg van krijgen. Onder begeleiding van Thijs op zijn mondharmonica verrast hij ons met prachtige geïmproviseerde bluesnummers. Tot laat in de avond jankt de Van Merlenblues door de straat en klinkt geroezemoes van stemmen.
Andries is tevreden en wil vooral de wijkwinkel op de Beeklaan bedanken voor hun medewerking waardoor hij de nodige spullen kon aanschaffen. In ieder geval was die medewerking niet voor niets want dit straatfeest was zeker de moeite waard. Zo’n levendig feest houdt de straat jong want dat mag wel na 112 jaar. Erik kijkt al uit naar het volgende straatfeest: “Het was een heel leuke dag. Ik denk dat er volgend jaar meer mensen bij betrokken zullen zijn omdat ze nu weten hoe leuk het is!” Mevrouw Spronsen woont sinds 1932 in de Van Merlenstraat en ze krijgt maar geen genoeg van de gitaarmuziek: “Vanaf 5 uur ben ik midden in het feest gevallen en ik vind het geweldig en heb voor 100 % genoten.”
Het is prachtig om te zien dat zowel de jongeren als de ouderen oprecht genieten van het straatfeest. Straatfeestcommissie bedankt, want de van Merlenstraat bruiste als nooit te voren!

Wabke Waaijer van 83